İşe giriş muayenesi eleme aracına mı dönüşüyor? İşveren 'riskli adayı alma' derse hekim ne yapmalı?
İşe giriş muayenesinin amacı kâğıt üzerinde net. Çalışanın yapacağı işe sağlık açısından uygun olup olmadığını değerlendirmek ve gerekiyorsa uygun koşulları tanımlamak. Sahada ise bazı işverenler bu muayeneden başka bir şey bekliyor. Bel fıtığı öyküsü olan, kronik hastalığı bulunan ya da daha önce iş kazası geçirmiş adayın 'baştan elenmesini' istiyorlar.
İşverenin bakış açısı şöyle: 'Hastalığı olan birini ağır işe alırsam ileride hem çalışan zarar görür hem ben sorumlu olurum. Hekim bunu önceden söylemezse kim söyleyecek?' Bu yaklaşımda gerçek bir koruma kaygısı da var. Uygun olmayan işe yerleştirilen çalışanın zarar göreceği açık.
Karşı görüş ise şunu söylüyor. Muayene, adayın işe uygunluğunu değerlendirir, işverenin işe alım tercihini aklamaz. 'Kısıtlı uygun', 'şu koşullarla uygun' gibi ara kararlar mümkünken her bulguyu 'uygun değil'e çevirmek muayeneyi ayrımcılık aracına dönüştürür. Üstelik hekimle aday arasındaki güveni de zedeler. Adaylar da öykülerini saklamayı öğrenir.
Bir de gri alan var. Hekim 'kısıtlı uygun' yazdığında işveren o kişiyi zaten işe almıyorsa, ara kararın pratikte bir anlamı kalıyor mu?
Hekim ve DSP arkadaşlar: İşe giriş muayenesinde işverenden açık ya da örtülü bir 'eleme' beklentisiyle karşılaşıyor musunuz? Bu baskıya karşı raporunuzu nasıl yazıyorsunuz? Sizce hekimin görevi adayı işe uygun hale getirmenin yollarını mı aramak, yoksa riski açıkça yazıp kararı işverene mi bırakmak?
İşverenin bakış açısı şöyle: 'Hastalığı olan birini ağır işe alırsam ileride hem çalışan zarar görür hem ben sorumlu olurum. Hekim bunu önceden söylemezse kim söyleyecek?' Bu yaklaşımda gerçek bir koruma kaygısı da var. Uygun olmayan işe yerleştirilen çalışanın zarar göreceği açık.
Karşı görüş ise şunu söylüyor. Muayene, adayın işe uygunluğunu değerlendirir, işverenin işe alım tercihini aklamaz. 'Kısıtlı uygun', 'şu koşullarla uygun' gibi ara kararlar mümkünken her bulguyu 'uygun değil'e çevirmek muayeneyi ayrımcılık aracına dönüştürür. Üstelik hekimle aday arasındaki güveni de zedeler. Adaylar da öykülerini saklamayı öğrenir.
Bir de gri alan var. Hekim 'kısıtlı uygun' yazdığında işveren o kişiyi zaten işe almıyorsa, ara kararın pratikte bir anlamı kalıyor mu?
Hekim ve DSP arkadaşlar: İşe giriş muayenesinde işverenden açık ya da örtülü bir 'eleme' beklentisiyle karşılaşıyor musunuz? Bu baskıya karşı raporunuzu nasıl yazıyorsunuz? Sizce hekimin görevi adayı işe uygun hale getirmenin yollarını mı aramak, yoksa riski açıkça yazıp kararı işverene mi bırakmak?
💬 0 yorum

