İşveren tespit defterindeki maddeyi 'silelim' diyor: Uzmanın kalemi pazarlığa açık mı?

Tespit ve öneri defterine yazılan bir eksiklik, kimi işverenler için sadece bir not değil, olası bir denetimde ya da kazada ortaya çıkacak bir delil. Bu yüzden sahada şu tür cümleler duyuluyor: 'Bunu deftere yazmasan, biz hallederiz.' Bir başkası da 'Şu maddeyi daha yumuşak yazalım' diyebiliyor. Kimi zaman da 'Geçen ayki notu kaldıralım' talebi geliyor.

Uzmanın bir tarafta mesleki sorumluluğu ve kendi güvencesi var. Diğer tarafta ise sözleşmeyi yenileyecek olan, hizmet bedelini ödeyen bir müşteri duruyor. OSGB üzerinden çalışan uzman için bu baskı bazen iki katına çıkıyor, çünkü müşteri kaybı konusu ofise de taşınıyor.

Esnekliği savunanlar şunu söylüyor: Her eksikliği en sert diliyle yazmak, işvereni savunmaya iter ve işbirliğini bitirir. Önce sözlü uyarıp kısa sürede düzeltilen konuyu deftere taşımak gerekmeyebilir. İlişkiyi korumak, uzun vadede daha çok iyileştirme sağlar.

Karşı taraf ise defterin tam da bu yüzden var olduğunu düşünüyor. Yazılmayan tespit, kaza olduğunda hiç yapılmamış sayılır. Bugün yumuşatılan bir madde, yarın uzmanın kendisini savunamayacağı bir boşluğa dönüşür. İşverenle ilişki, kayıt üzerinden değil, çözüm üzerinden kurulmalıdır.

Sizin çizginiz nerede? 'Yazmadan önce sözlü uyarı' yaklaşımını doğru buluyor musunuz? Bir işveren ya da yönetici kayıt değiştirme talebinde bulunduğunda nasıl bir yol izliyorsunuz?