Yukarıda iskele, aşağıda geçiş yolu: Düşen malzeme riskinde baret yeterli mi, alan kapatılmalı mı?

Geçtiğimiz günlerde İnegöl'de bir inşaatta, iskeleden düşen tahta parçasının başına isabet ettiği bir işçinin ağır yaralandığı haberi yayımlandı. Bu tür kazalar çoğunlukla yüksekten düşme kazalarının gölgesinde kalıyor. Oysa sahada yukarıdan düşen malzeme, aşağıda çalışan ya da oradan geçen herkes için sürekli bir tehdit.

Kâğıt üzerinde önlemler belli. İskelelerde topuk levhası ve malzeme ağı kullanılmalı, çalışma alanının altı bariyerle kapatılmalı, geçiş yolları yönlendirilmeli, malzemeyi elden atmak yerine kontrollü indirmek gerekir. Pratikte ise tablo farklı olabiliyor. Bir ekip yukarıda kalıp söküyor, aşağıda başka bir ekip demir bağlıyor. Geçiş yolu da "iş uzamasın" diye açık tutuluyor.

Bir görüşe göre baret burada son savunma hattı. Asıl çözüm, eş zamanlı çalışmayı planlamak ve tehlikeli bölgeyi fiziksel olarak kapatmak. Saha şefinin iş programı bunu baştan hesaba katmazsa kimse alanı boşaltmaz.

Karşı görüş ise sahanın gerçeklerine işaret ediyor. Dar şantiyelerde, kat kat ilerleyen işlerde, farklı taşeronların aynı anda çalıştığı yerlerde her alanı kapatmak çoğu zaman mümkün olmuyor. Bu durumda kişisel koruyucu disiplini ve iyi bir iletişim en gerçekçi araç.

Deneyimlerinizi merak ediyoruz: Sahanızda üst katta çalışma varken alt bölgeyi kim kapatıyor? Bu karar iş programına mı yazılıyor, yoksa ustabaşının o günkü tercihine mi kalıyor? Düşen malzeme riskini gerçekten azaltan, işe yaramış bir uygulama gördünüz mü?