DSP ekipte nerede duruyor: Hekimin asistanı mı, sağlık gözetiminin bağımsız bir halkası mı?

Diğer sağlık personeli, yani DSP, birçok OSGB'de ve işyerinde sağlık biriminin görünmeyen yüzü. Muayene öncesi ölçümler, tetkik organizasyonu, dosya düzeni, aşı takibi, ilk yardım hazırlığı derken iş yükünün önemli bir kısmı DSP'nin omzunda. Ancak rolü sorulduğunda cevaplar işyerinden işyerine çok farklı.

Bir yaklaşım DSP'yi hekimin uzantısı olarak görüyor: Hekim karar verir, DSP uygular ve kayıt tutar. Bu modelin savunucuları, sağlık gözetiminde tıbbi sorumluluğun dağılmaması gerektiğini ve net bir hiyerarşinin hataları azalttığını söylüyor.

Diğer yaklaşım ise DSP'nin sahada en sık bulunan sağlık profesyoneli olduğunu hatırlatıyor. Hekim belirli sürelerle gelirken çalışanların şikâyetlerini, tekrarlayan rahatsızlıkları ve sahadaki koşulları ilk gören çoğu zaman DSP. Bu görüşe göre DSP'yi yalnızca evrak ve randevu işine sıkıştırmak, erken uyarı fırsatlarını kaçırmak anlamına geliyor.

Bir de işin ekonomik tarafı var: DSP'nin birden fazla işyerine dağıtıldığı yapılarda, sahayı tanıyacak zaman ne kadar kalıyor? Hekim, uzman ve DSP aynı işyeri için gerçekten bir ekip gibi çalışabiliyor mu, yoksa herkes kendi dakikasını mı dolduruyor?

Hekimlere, DSP'lere ve hemşirelere soralım: Sizin çalıştığınız yapıda DSP'nin görüşü sağlık gözetimi kararlarına gerçekten yansıyor mu? DSP'nin rolünü güçlendirmek hizmet kalitesini artırır mı, yoksa sorumluluk sınırlarını mı bulanıklaştırır?