İş başında kalp krizi ya da beyin kanaması: İş kazası mı sayılmalı, yoksa kişisel hastalık mı?

Yurt dışı basında geçen hafta bir haber yer aldı. Görev sırasında beyin kanaması geçirip hayatını kaybeden bir hemşirenin durumu iş kazası olarak değerlendirilmemiş. Ülke farklı, mevzuat farklı. Ama aynı tartışma Türkiye'de de sık yaşanıyor. Mesai sırasında, işyerinde kalp krizi ya da beyin kanaması geçiren çalışanın durumu iş kazası mı, değil mi?

Bir taraf şöyle düşünüyor. Olay işyerinde ve çalışma süresi içinde olduysa, 5510 sayılı Kanun'daki iş kazası tanımının kapsamına girer, gerisi teferruattır. Ağır iş yükü, uzun vardiyalar, stres ve sıcak ortam gibi koşullar zaten bu tür olayları tetikleyebilir. Ayrıca çalışanın ailesini uzun bir hukuki süreçle baş başa bırakmak adil değil.

Diğer taraf ise iş ile olay arasında gerçek bir illiyet bağı aranması gerektiğini söylüyor. Önceden bilinen bir hastalığı olan, işin hiçbir etkisinin olmadığı bir anda kriz geçiren çalışanın durumunun otomatik olarak iş kazası sayılması işvereni ve sistemi haksız yüke sokar. Bu görüşe göre her olay kendi koşullarıyla incelenmeli.

İşin bir de bizim tarafımız var. Bu tür bir olayda bildirim yapılıp yapılmayacağı, işyeri hekiminin çalışanın önceki sağlık kayıtlarına ne yazdığı ve uzmanın iş yükü ile çalışma koşullarını kayıt altına alıp almadığı, sonraki süreçte belirleyici olabiliyor. Kimi zaman 'nasılsa doğal ölüm' denerek bildirimden kaçınıldığı da konuşuluyor.

Sizin çalıştığınız yerlerde böyle bir olay yaşandığında iş kazası bildirimi yapıldı mı, süreç nasıl ilerledi? Sizce mesai sırasında, işyerinde yaşanan ani sağlık olaylarında varsayılan yaklaşım 'iş kazası' mı olmalı, yoksa 'önce illiyet kanıtlansın' mı?