İşe giriş muayenesinde 'bu işe uygun değil' demek: İşyeri hekimi baskıya ne kadar dayanabiliyor?

İşe giriş muayenesinin amacı, kişinin yapacağı işe sağlık açısından uygun olup olmadığını değerlendirmek. Ancak pratikte işveren çoğu zaman işçiyi çoktan seçmiş oluyor ve hekimden beklenen şey bir onay imzası oluyor.

Bazı hekimler, şüpheli bir durumda bile kısıtlı uygunluk ya da ek tetkik istemenin işverenle sürtüşme yarattığını, hatta sözleşmenin yenilenmemesine kadar gidebildiğini dile getiriyor. Aday açısından da ciddi bir ikilem var: 'Uygun değil' kararı birinin iş bulma şansını elinden alabilir.

Diğer tarafta ise şu görüş var: Hekim burada kimseyi işten mahrum bırakmıyor, aksine kişiyi kendisine zarar verecek bir maruziyetten koruyor. Göz yumulan bir uygunluk kararı, yıllar sonra meslek hastalığı ya da iş kazası olarak geri dönebilir ve sorumluluk da hekimin imzasında kalır.

Hekim, DSP ve hemşire meslektaşlar, bu baskıyı yaşıyor musunuz? Kısıtlı uygunluk, işe uyum önerisi ya da ek tetkik gibi ara yollar sahada işe yarıyor mu, yoksa işveren yalnızca 'çalışabilir' ya da 'çalışamaz' cevabını mı kabul ediyor?